over Ine

IMG_1452

Ik ben met quilten begonnen in het midden van de jaren tachtig. Na de opleiding akte NS (Nijverheidsakte Stofversieren), die ik 4 jaar met veel plezier heb gevolgd, ben ik handwerkles gaan geven in allerlei vormen van onderwijs (LHNO – Middelbaar Onderwijs – Basis school) en privé cursussen aan huis en in buurthuizen.
Sinds ik in 1985 in aanraking kwam met quiltwerk houdt deze techniek mij in zijn greep.
Met mijn eigen vakkennis en na het bestuderen van allerlei quilttechnieken ben ik aan het werk gegaan. Quiltpatronen zijn veelal terug te brengen naar het ontstaan van de techniek, deze patronen zijn prachtig en worden nu nog veel nagemaakt, al of niet op de naaimachine. Maar ooit, zijn zij door mensen bedacht naar aanleiding van eeuwenoude afbeeldingen en kleuren die in die tijd voor handen waren, voor die tijd, eeuwen geleden dus “eigentijds”.

Zo wilde ik ook mijn quilts eigentijds maken.
Zelf patronen ontwerpen, passend bij deze tijd en het kleurgebruik zoals ik dat zelf mooi vind, warm en prettig om naar te kijken.
Een quilt heeft voor mij waarde als hij me aanspreekt qua kleur en vorm en als hij mijn aandacht zodanig op eist dat ik er lang naar kan blijven kijken zonder dat hij gaat vervelen. Hij moet warmte en veiligheid bij mij oproepen. Ook werk ik volgens de eeuwenoude handtechniek: de top is opgebouwd uit lapjes die één geheel vormen dmv het aan elkaar zetten met kleine naadjes. Dus geen applicaties dmv het op elkaar leggen van lappen, draden en allerlei op te naaien materiaal. Voor mij is dit geen quilt meer maar een wandlap of een andere vorm van textiele kunst.
Verder bestaat een quilt uit 3 lagen (onderlaag-tussenlaag-bovenlaag)die aan elkaar vastgezet worden door rijgsteekjes(pitwerk)
Persoonlijk vind ik de met de hand in elkaar gezette en doorgepitte quilts het mooist. Het maakt de quilt heel eigen, want iedereen maakt zijn steekjes op zijn eigen manier (groot –klein –regelmatig -strak of los aangetrokken) Het machinaal in elkaar zetten kan noodzakelijk zijn. Bij gebruiksvoorwerpen of kleding is het nodig voor de stevigheid en draagbaarheid van het werkstuk. Voor het doorpitten geldt dit niet en daarom verdient handwerk mijn voorkeur. Het geheel machinaal quilten is natuurlijk wel een uitkomst voor quiltsters waarvoor het handwerk niet meer mogelijk is. Het is jammer dat uit tijdgebrek te snel naar de machine wordt gegrepen.
De techniek “paper piecing”vereist soms veel meer naden dan het handmatig in elkaar zetten ook hierdoor maakt het geheel een wat vlakkere en mattere indruk. Het machinaal doorpitten maakt het reliëf ook minder en daardoor is de schaduwwerking van het pitwerk soms helemaal verdwenen. En die schaduw werking maakt dat de quilt meer gaat leven.

Mijn quilts zijn altijd mijn eigen ideeën en ontwerpen (al of niet in opdracht) Ik teken mijn eigen patronen, kies de voor mij mooie kleuren en stoffen (katoen of zijde)en zet alles met de hand aan elkaar. Het pitwerk dient om mijn ontwerp te vervolmaken en valt als een fijn vlies over de lapjes heen.
Het plezier wat ik beleef aan het ontwerp, de uitvoering en uiteindelijk het resultaat zijn voor mij de waarden die ik geef aan het quiltwerk.
Daarnaast geniet ik er erg van als anderen mijn werkstukken waarderen en bewonderen.